İzmir'de bir gece geçiren acemi asker

Çok boş. Sanki şimdiye kadar yaşamamışım gibi hissediyorum kendimi. Birkaç saat içinde birliğime katılacağım. Askerlik başladığına göre, askerlikten önceki hayatıma geçmişim diyebilirim...

Biraz son günlerimden bahsedeyim.
Zaten boş boş yaşıyordum. Asker uğurlaması diye bişey istemiyor olmama rağmen, kalabalık bir kitle yolcu etti beni. Zordu bırakmak, otobüse binmek ve önceden sadece gezmek için geldiğim biryere zorunlu olarak gitmek. Arkamda bıraktıklarım sadece ogün beni otobüse bindirenler değildi. Bir sevdiğim vardı, bir hayatım vardı, bir vazgeçilmezim vardı ve bunların hepsi tek kişiydi.

Anne baba neyse de, insan sevdiğini geride bırakınca, nasıl duygular içinde olduğunu anladım "o"nu koklayıp arkasından baktığım zaman. Kokusunu duyamamak ve sesini dijital olarak duymanın beni nasıl etkileyeceğini de bilmiyorum.

Öyle yada böyle, şu anda gidiyorum,
Geride seni bırakıyorum.
Şimdiden kokunu özlüyorum ve
Şimdi burada olduğunu hayal ediyorum sevgilim...